Hoensbroek 2 - SVN/Vossenberg 2  0-3 ( ruststand 0-1)               2 mei 2010

De laatste moeilijke loodjes

SVN: doel: Maarten Schoffelen; verdediging: Frank Hulsmans;  Kevin Werker, Roel Hermans; Sven Meijer (C); middenveld: Bjorn Latten,  Sean Peters (Tom van Houtem), Tom van Haandel, Christiaan Hochstenbach (Ron Latten); Aanval: Martijn Smeets, Mark Röhle

Geel: niemand (wel een speler van Hoensbroek)

 0-1 Christiaan Hochstenbach; rust; 0-2 Mark Röhle (strafschop); 0-3 Martijn Smeets

Als SVN nog een kans wil maken om direct te promoveren, dan moeten de laatste twee wedstrijden gewonnen worden en moet gehoopt worden op een, of een halve, misstap van UOW. Dat maakt wedstrijden tegen al uitgespeelde teams extra moeilijk. Ze kunnen vrijuit spelen en kijken waar het schip strandt. Opperste concentratie was dus geboden en dat lieten de voetballers in roodwit gelukkig ook zien. Vanaf de aftrap bepaalde SVN het spelbeeld en dat het na vijf minuten niet al 2-0 stond, was te danken aan het houtwerk (tegenwoordig is dat aluminiumhout). De eerste keer had SVN pech toen een stift van Mark Röhle op de lat belandde. Weer twee minuten later schoot Martijn hard op de lat en telde de doelman van Hoensbroek zijn zegeningen.  In de twintigste minuut moest  hij echter zijn meerdere erkennen in Christiaan, die een lange rush afsloot met een bekeken boogbal: 0-1. In de 21e minuut konden we het eerste schot op doel noteren van Hoensbroek, al was dit nog een afzwaaier. Vervolgens bleef SVN het spelbeeld bepalen en als Frank zijn vizier (lees: hoofd) goed had afgesteld, was het pleit al voor de rust beslecht geweest.  Nu mocht Hoensbroek nog hopen op een beter resultaat en dat gebeurde bijna vlak voor rust. In de 45e minuut werd een vrije trap voorlangs door Jan en alleman gemist en was resteerde was een inworp voor SVN.
De tweede helft kan beschreven worden als de spreekwoordelijke nachtkaars, die langzaam zijn schijnend vermogen verliest. Dat had overigens niets te maken met het vervangen van Sean door Tom van Houtem. Hoensbroek was in feite onmachtig en SVN controleerde de wedstrijd, met alweer een sterke verdediging onder leiding van Sven. Een geluk bij een ongeluk was dat het was gestopt met hard regenen. Een kwartier voor tijd kwam de zestienjarige Ron Latten voor Christiaan Hochstenbach in het veld. Diezelfde Ron had blijkbaar lang kunnen kijken, vanaf de bank, hoe het niet moest. Met twee assists stelde hij in ieder geval de overwinning veilig voor het tweede team.  De eerste bestond uit een steekpass op zijn broer Bjorn, die het strafschopgebied binnenliep en gevloerd werd. De toegekende strafschop werd door Mark Röhle hard binnengeschoten: 0-2. De tweede assist was een voorzet van rechts op Tom van Haandel die de bal op doel schoot. Via een scrimmage kwam Martijn in balbezit en die bedacht zich geen tweede keer: 0-3.  Luttele minuten later floot de uitstekend leidende, jonge scheidsrechter voor het einde van de wedstrijd. SVN was opgelucht dat de drie punten binnenwaren en lichtelijk teleurgesteld dat bleek dat UOW hetzelfde had gedaan. Wellicht volgende week dan??

Brevendia 2 - SVN/Vossenberg 2  1-5 ( ruststand 0-1)     18 april 2010

Op bezoek in het dorp van Mary Servaas, beter bekend als….

0-1 Christiaan Hochstenbach;  0-2 Christiaan Hochstenbach;  0-3 Martijn Smeets; 0-4 Martijn Smeets; 0-5 Christiaan Hochstenbach; 1-5 Brevendia

Doel: Maarten Schoffelen. Verdediging: Tom van Houtem (Bas Ortmans); Frank Hulsmans (Kevin Werker);  Roel Hermans; Sven Meijer (C). Middenveld: Bjorn Latten,  Mark Steinen, Sean Peters. Aanval: Sefa Sarigöz, Martijn Smeets,Christiaan Hochstenbach.

Toeschouwers: Lotte, Pauline, Huub en echtgenote, en een aantal mensen uit Stramproy.

Geel: Mark Steinen, en een  speler van Haslou.

Met de thuiswedstrijd nog in het achterhoofd (een 5-0 overwinning) togen de SVN-ers naar contreien in het Limburgse waar je normaliter niet zo vaak komt. In de tijd dat ons eerste elftal in de hoofdklasse nog spannende en drukbezochte wedstrijden speelde tegen Veritas uit Neeritter (1500 toeschouwers was destijds heel normaal), heeft de opsteller van dit verslag wel al de streek verkend. Een stukje verder dan Neeritter ligt namelijk Stramproy, in de buurt van Hunsel. Ja, echt waar.
De velden lagen er groen bij in Stramproy. Het weer was schitterend, vergeleken met wat we deze winter hebben voorgeschoteld gekregen. Dit is dus het dorp waar Mary Servaas, alias de Zangeres zonder Naam, gewoond heeft en begraven ligt. We hadden te weinig tijd voor een bezoek aan haar graf, al had Tom van Houtem (onze eigen Dries Roelvink) dat zeker wel gewild.
Brevendia 2 was zeker niet van plan een cadeautje achter te laten voor de roodwitten. Ze trokken fel van leer en een paar keer was het dreigend bij het strafschopgebied van SVN. Waarschijnlijk hadden de voetballers hier niet echt op gerekend want het kostte een paar minuten en wat tactische omzettingen om de angel uit de Brevendia aanval te halen.  Een paar keer werd er stevig “geschoffeld” en dat leverde Mark een terechte gele kaart op.  Blijkbaar was dat wel het sein om de mouwen op te stropen en ging SVN doen waar het goed in is: bal veroveren en combineren. Een mooie actie van Sefa op rechts leverde een net zo’n fraaie voorzet op. Christiaan stond op de goede plaats om de 0-1 binnen te knikken. Op dat moment een mooie voorsprong, waar echter niemand meer op gerekend had. Met de 1-0 voorsprong in de pocket werden de kleedkamers opgezocht. Blijkbaar had de pauze vooral Christiaan goed gedaan, want meteen na rust pakte hij de bal buiten de zestien op, soleerde als de beste Coervertechnieken-leerling door de verdediging en liet de 0-2 aantekenen. Bij Brevendia was het beste er nu wel van af, al moest Maarten nog twee keer reddend optreden en hield hij op prachtige wijze zijn doel, en dat van ons allemaal uiteraard, schoon.  SVN speelde de wedstrijd vakkundig uit, scoorde nog driemaal via Martijn (een klassikale “Abstauber”), wederom Christiaan (na een mooie pass van Sven)  en op Martijn op zijn beurt (na een magistrale pass van Sefa). In de laatste minuut scoorde Brevendia dan toch nog een keer tegen en was een eindstand 1-5 een feit.  Na afloop werden niet alleen de doelpuntenmakers bedankt, maar ook Maarten Schoffelen, die met een paar prima reddingen erger wist te voorkomen.
En of Tom nog een bloemetje  heeft gezet bij het graf van Mary? Wie zal het weten?

 

SVN/Vossenberg 2 – UOW’02 2  3-1 ( ruststand1- 0)      11 april 2010

Al dan niet beslissend?

1-0 Christiaan Hochstenbach; rust; 2-0 Martijn Smeets; 3-0 Martijn Smeets

SVN: Doel: Maarten Schoffelen, verdediging: Sven Meijers (C), Mark Steinen, Frank Hulsmans, Roel Hermans, Bjorn Latten, Raúl Erkens, Sefa Sarigöz, Sean Peters, Martijn Smeets, Christiaan Hochstenbach

Gele kaarten SVN: geen

De wedstrijd tegen UOW kon wel eens de allesbeslissende in de competitie zijn. Bij winst van de voetballers uit het Waubachse zou hun het kampioenschap niet meer ontgaan. Zeven punten achterstand zouden dan niet meer in te halen zijn. Andersom, bij een overwinning van de roodwitten ligt de kampioensstrijd weer helemaal open.
SVN begon de wedstrijd met de wetenschap dat bij de heenwedstrijd een flinke tik was uitgedeeld (0-5). Sindsdien is echter weer veel water door de Maas gestroomd en niemand wist goed hoe de verhoudingen er nu bij lagen.  Meteen vanaf het begin drukte SVN haar stempel op de wedstrijd. Met goed combinatiespel werd UOW weinig kansen geboden en regelmatig werd de alarmklok geluid voor het Waubachse doel. Zo belandde een schot van Martijn met een wel erg vreemde curve nog net op de buitenkant van de paal. Martijn, Rick en Sefa konden bij diverse gelegenheden de bal uit kansrijke positie niet het laatste zetje geven. Het duurde ruim 30 minuten tot de verdiende voorsprong een feit werd. Een mooie boogbal  van Raúl Erkens op de vrijstaande Martijn Smeets werd door de SVN aanvaller voor het doel gebracht.  Daar liep Christiaan Hochstenbach slim in en kon de bal bij de eerste paal in het net prikken: 1-0. De ban was gebroken en vanaf dat moment tot aan de bepaalde SVN volledig het spelbeeld.
In de tweede helft liep het allemaal naar wens voor SVN, al liet men in het eerste kwartier de teugels te veel vieren, waardoor UOW beter in haar spel kon komen. Toch bleef SVN erg gevaarlijk en nadat Martijn uit buitenspelpositie werd teruggefloten, was hij blijkbaar zo getergd dat hij even later venijnig de 2-0 binnenknalde, hoewel hij van alle kanten gehinderd werd.  De 3-0 werd prima uitgespeeld en het passje van Jorno naar (alweer) Martijn was het slot op de deur: 3-0. Daarna werd het hier en daar nog onvriendelijk en toen een speler van UOW tegen de uitstekend leidende scheidsrechter Quaden zijn verbale rempedaal niet meer kon vinden, restte deze niets anders dan de rode kaart te trekken. SVN speelde daarna de wedstrijd rustig uit en bracht de spanning weer terug in de competitie. De achterstand bedraagt nu nog slechts één punt.

SVN/Vossenberg 2 – BSV Limburgia 2 4-1 ( ruststand 2- 0)       28 maart 2010

Slechte herinneringen

SVN: Doel: Ron Hulsmans, verdediging: Sven Meijers (C), Tom van Houtem (Ron Latten),  Keevin Hille (Michael van Mouche),  Roel Hermans, Björn Büttgen, Bjorn Latten (Tom Coerver), Mark Steinen,  Martijn Smeets, Christiaan Hochstenbach, Yannick Zenden

1-0   Martijn Smeets; 2-0 Martijn Smeets; rust; 2-1 BSV Limburgia; 3-1 Bjorn Latten; 4-1 Tom Coerver

Vandaag kwam BSV Limburgia op bezoek. Een tegenstander waar het tweede team geen goede herinneringen aan overhield. In Brunssum werd namelijk een pijnlijke 2-1 nederlaag geleden tegen op dat moment een niet al te best presterend BSV Limburgia. In de loop van de competitie had SVN zich goed hersteld en de groep had zijn zinnen gezet op een hoge klassering.
BSV Limburgia beschikte ook al over een kunstgrasveld en had er zo te zien veel zin in om het SVN weer moeilijk te maken. Toch had Christiaan Hochstenbach in de vijfde minuut al de 1-0 op de schoen.  Twee minuten later mikte een Limburgia speler op de paal en alles wat een roodwit hart had, slikte even de spanning weg. Martijn Smeets op zijn beurt testte ook het aluminium na een voorzet van Christiaan. Een diepe bal van Sven Meijers op Martijn verdween net voorlangs.  Het leek er lange tijd op dat er geen doelpunt meer voor de rust zou vallen. Maar dacht Martijn toch anders over. In de 40e en 42e minuut scoorde hij twee maal. Het eerste doelpunt door zelf goed na te zetten en het tweede na voorbereidend werk van Yannick Zenden en Christiaan Hochstenbach. Met een 2-0 ruststand ging de thee prima smaken. Voor Keevin Hille was het einde oefening; hij bleef met een blessure achter in de kleedkamer. Na rust scoorde BSV Limburgia vrij snel de aansluitingstreffer: 2-1.  SVN bleef echter de beter voetballende ploeg en in de 65e minuut draaide Martijn Smeets weg van zijn verdediger en schoot net voorlangs. Tien minuten later kwam een voorzet van Ron Latten bij broer Bjorn terecht en was het 3-1. Prima voorbereidend werk van Michael van Mouche stelde Tom Coerver in staat om de wedstrijd definitief in het slot te gooien: 4-1.

 

DESM 2 - SVN/Vossenberg 2  2-2 ( ruststand 1-0)          1 april 2010

Geen 1 aprilgrap!?

SVN: doel: Maarten Schoffelen; verdediging: Tom van Houtem (Ron Latten); Frank Hulsmans (Ivo Hoogervorst);  Roel Hermans; Sven Meijer (C); middenveld:   Mark Steinen, Yannick Zenden, Sefa Sarigöz, Bjorn Latten (Tom Coerver) Aanval: Martijn Smeets, Christiaan Hochstenbach

1-0   Rust; 1-1 Yannick Zenden; DESM 2-1; 2-2 Christiaan Hochstenbach

De wedstrijd tegen DESM 2 werd in deze competitie al vier keer afgelast. Nu was het dan eindelijk zo ver; op 1 april naar Weert om tegen het reserveteam van DESM te spelen. De thuiswedstrijd nog in hun herinnering, wisten de spelers dat dit geen gemakkelijke tegenstander was. Niet voor niets werd het destijds 2-2 en leek het voor het tweede team in de eerste wedstrijden moeilijk om drie punten in een wedstrijd binnen te halen. De geschiedenis daarna is bekend. Wedstrijd na wedstrijd werd gewonnen en SVN 2 neemt nu de tweede plaats in op de ranglijst, achter UOW ’02.
In de eerste helft ging het spel redelijk gelijk op, al moet gezegd worden dat SVN erg slordig was in de passing en het solowerk vaak prefereerde boven combinatievoetbal. DESM zette daar bovendien nog een portie vechtlust bij en de 1-0 ruststand was niet meer dan logisch. Bij een hoekschop werd bij de tweede paal niet goed gedekt en een speler van DESM kon vanuit een moeilijk hoek binnenschieten. SVN zette vlak voor rust wel wat meer druk, maar kon de keeper van DESM niet meer echt verontrusten.
Na rust tapte SVN uit een ander vaatje en werd DESM grote delen van de tweede helft vastgezet op hun eigen helft. Door counters via de snelle spitsen bleven ze echter zeer gevaarlijk. Toch viel de verdiende 1-1.  Yannick Zenden rondde een mooie aanval perfect af met een bekeken boogbal. Daarna leek het een kwestie van afwachten totdat SVN de tweede treffer zou scoren. Die viel echter aan de andere kant. Via een hard schot van een DESM aanvaller dreigde men puntloos naar het zuiden af te reizen. Christiaan Hochstenbach was echter koelbloedig toen hij door een bekeken steekpass van Yannick vrij voor het doel kwam.  Alhoewel SVN daarna één op één ging spelen, kwam er geen verandering meer in de stand. Zo resteerde toch nog één punt aan het schoolreisje naar Weert, maar met de wetenschap dat er toch meer in gezeten had. En met de wetenschap dat je je beter met voetballen kunt bezighouden dan met de randverschijnselen.

 

Haslou 2 - SVN/Vossenberg 2  1-1 ( ruststand 1-1)           14 maart 2010

Kunstgras in allerlei soorten

SVN: doel: Maarten Schoffelen; verdediging: Tom van Houtem (Reno Steinen); Frank Hulsmans;  Roel Hermans; Sven Meijer (C); middenveld: Keevin Hille,  Mark Steinen, Sean Peters, Aanval: Sefa Sarigöz, Martijn Smeets, Kai Vlaspoel (Yannick Zenden).

Toeschouwers: minimaal 7 uit Landgraaf e.o.

Geel: niemand (wel een speler van Haslou)

SVN: Tom van Houtem (Reno Steinen), Sven Meijers, Frank Hulsmans, Roel Hermans, Sefa Sarigöz, Sean Peters, Kay Vlaspoel, Mark Steinen, Yannick Zenden, Martijn Smeets, Bjorn Latten.

De spelers van het tweede hebben al diverse kunstgrasvelden gezien, van Kerkrade West, via LHC, RKTSV en Caesar tot nu in Elsloo (Haslou). Het type dat hier lag was echter weer iets geheel nieuws, althans voor de SVN-ers. Het was een soort combinatie van originele Heugafelt tegels en een kunstkerstboom. Toegegeven, je kon er best goed op voetballen, al leek het net of de bal over de mat zweefde in plaats van rolde. In ieder geval weer iets om aan te wennen. Waar niemand aan hoefde te wennen, was de kou, die nog steeds als een langzame sloper aan de conditie van de spelers vreet.

Het lijkt een gebed zonder end, maar ook nu stond een aantal spelers op het veld die dit jaar nog niet op het tweede gevoetbald hadden. En het moet gezegd worden, ze voegden zich goed in het spel in. Was het begin wat onwennig voor Kay Vlaspoel van de A1, naarmate de wedstrijd vorderde, kon hij steeds beter zijn vorm tonen en een bijdrage leveren aan het spel. De eerste kans (Louis van Gaal zou spreken over een mogelijkheid) was  voor SVN, maar Martijn  mikte iets te hoog. Het spel golfde wat op een neer en het werd al snel duidelijk dat Haslou het technisch surplus van SVN aardig kon bijbenen door het tonen van veel inzet. Soms was die inzet op het randje, maar ook wel eens erover.
Een verdedigende fout, maar dat is meestal bij een doelpunt, leidde een snelle aanval in over rechts en pas in tweede instantie wist de Haslou spits een voorzet tot doelpunt te promoveren: 1-0.  SVN was echter niet geschokt en bleef  haar combinatiespel volhouden. Stevig doorzetten van Martijn leidde tot balbezit. Vanaf de achterlijn speelde hij vervolgens Sefa in de zestien aan en deze liet met een schuiver in de korte hoek  de doelman van Haslou kansloos. De 1-1 ruststand was een terechte en de wedstrijd kon nog alle kanten op gaan.
In de tweede helft was het SVN dat het spel domineerde en wie de kansen op een rijtje zou zetten, zou snel tot de conclusie komen dat het een heel knappe prestatie is om desondanks met 1-1 van het veld te gaan. Scheidsrechter Hoogtanders bleef sterk fluiten en liet zich niet van de wijs brengen door soms felle reacties van Haslou-zijde. Als de Nieuwenhaagse spitsen het vizier scherp hadden gesteld, zou een eindstand van 1-3 of 1-4 zeker niet overdreven zijn geweest. Nu bleef het echter bij een povere 1-1, met de wetenschap dat er nog heel veel rek in het team zit en dat de competitie nog lang duurt.

 

Het is winderig en koud langs de lijn

SVN/Vossenberg 2  - RKVB 2    5-0 ( ruststand 4-0)        7 maart 2010

SVN: doel: Maarten Schoffelen; verdediging: Stéphan Schiffer; Keevin Hille (Tom van Houtem); Roel Hermans; Sven Meijer  (C); middenveld: Kevin Werker, Bjorn Büttgen, Mark Steinen, Sean Peters, Aanval: Sefa Sarigöz (Michael van Mouche), Martijn Smeets, Rick Schmitz.

Toeschouwers: iets meer dan vorige week. Gele kaarten: geen.

Als je hoog wilt eindigen, moet je ook de wedstrijden tegen de lager geklasseerde teams winnen. Dat is een waarheid als een koe maar niet altijd gemakkelijk uit te voeren. Gelukkig kon de wedstrijd op het kunstgras doorgang vinden en stond SVN 2 voor de dertiende wedstrijd van het seizoen.
Vanaf de aftrap werd RKVB stevig onder druk gezet en combineerde SVN er driftig op los. Dat leverde al snel kansen op en het was niet de vraag of er een doelpunt zou vallen, maar wanneer. Dat gebeurde al heel snel, toen Kevin Werker in de vijfde minuut mocht aanleggen voor een vrije trap. De keeper heeft vervolgens de bal waarschijnlijk alleen maar gehoord toen deze achter hem in het net sloeg: 1-0. Martijn Smeets was een voortdurende plaag voor de verdediging van RKVB. In de tiende minuut leverde dat na fel doorzetten  balbezit op en kon hij zelf de 2-0 aantekenen. Omdat hij de smaak te pakken had, prikte hij ook nog de 3-0 in het netje. Na een prachtige aanval kwam linksback(!) Roel Hermans op door het midden, werd door Sefa met een lepe steekpass vrij voor de keeper gezet  en werkte beheerst af. Dat was voor Roel al het derde doelpunt dit seizoen, en we zijn pas halverwege de competitie. Waartoe kan dit nog allemaal leiden?
De tweede helft was amper twee minuten oud of Sven Meijer mengde zich in de strijd voorin. Een schot van hem miste net het doel. Daarna verflauwde het spelbeeld en duurde het tot de 60e minuut voordat een inzet van Rick van de lijn werd gehaald. Dit bleek echter slechts uitstel van executie want een minuut later legde Sven in de drukte binnen het strafschopgebied af op Michael. Deze plaatste de bal beheerst in de rechterhoek.  Niemand die op dat moment dacht dat de 5-0 ook de eindstand zou zijn. SVN combineerde rustig door en de keeper van RKVB liet zich van zijn beste kant zien bij een schot van Mark Steinen en een inzet van Martijn Smeets. SVN gaf verdedigend  heel weinig weg, mede door het prima verdedigend werk van Stephan Schiffer en Bjorn Büttgen.  Maarten Schoffelen voorkwam met een prima redding op een vrije trap van RKVB de eretreffer en dat hij wortel zou gaan schieten in het kunstgras.

Achteraf gezien natuurlijk een verdiende overwinning, ook in deze hoogte. Gezien de stand op het ranglijst word je geacht te winnen, maar doe het eerst maar eens. Volgende week wacht Haslou in Elsloo. Leve de TomTom.

Het is winderig langs de lijn

Caesar 2 – SVN/Vossenberg 2  0-3 (ruststand 0-0)

SVN: doel: Roy Verstappen; verdediging: Stéphan Schiffer; Kevin Werker; Frank Hulsmans; Sven Meijer  (C); middenveld: Tom van Houtem (Keevin Hille), Jorno Nellissen (Mark Steinen), Sean Peters, Aanval: Sefa Sarigöz, Martijn Smeets, Rick Schmitz (Michael van Mouche).

0-1   Sefa Sarigöz; 0-2 Martijn Smeets; 0-3 Michael van Mouche

Toeschouwers: ook.

Veel wedstrijden werden vandaag afgelast, met name vanwege de onlangs gevallen sneeuw en regen. Er was echter nog een derde factor van belang: een ongelooflijke noordwesterstorm die goed voetbal in feite onmogelijk maakte.
Maar goed, de omstandigheden waren dan wel niet ideaal, het veld was in ieder geval plat en groen (waarmee zo’n beetje alles gezegd is). De spelers hadden er aanvankelijk niet al te veel last van. SVN leek de beste keuze te hebben gemaakt na de toss, want het veldspel tegen de wind in oogde best behoorlijk, terwijl Caesar het voordeel van de wind niet kon uitbuiten. De eerste kansen waren ook voor de spitsen uit Nieuwenhagen. Rick soleerde met de bal aan de voet van de linkerkant naar binnen en testte de kwaliteiten van de Beekse keeper. Een tiental minuten later werd Martijn Smeets in stelling gebracht, die de bal echter niet voldoende wist te drukken.  Na deze twee kansen zakte SVN iets terug en wist Caesar een licht overwicht op het middenveld te creëren. Dit bracht slechts één keer gevaar toen een afdwalend schot door Roy Verstappen prima tot corner werd verwerkt.
Blijkbaar wist Caesar niet goed raad met de Nieuwenhaagse spitsen. Dat leidde tot enige frustratie bij een Caesar verdediger die moedwillig zijn knie in de rug bij Rick plantte. Deze bleef gedwongen door een blessure na de rust achter in de kleedkamer. SVN nam een zeker risico door alle reserves direct na rust al in te brengen. Caesar wist daar geen raad mee en vanaf dat moment bepaalde SVN het spelbeeld. Een vrije trap van Sefa Sarigöz was voor de keeper van Caesar blijkbaar een te grote opgave. De bal verdween hoog in het doel en de 0-1 voorsprong was meer dan verdiend. Vervolgens diende een speler van Caesar een flinke elleboog uit aan Frank Hulsmans. In het betaald voetbal beslist rood en wanneer de scheidsrechter het niet gezien zou hebben: via de Tv-beelden zou de tuchtcommissie van de KNVB een paar wedstrijden schorsing in het verschiet hebben. Deze scheids had het ook niet kunnen waarnemen en Frank bleef kermend op de grond liggen. Het daarna ontstane tumult, overigens flink aangewakkerd door intimiderende Caesarspelers, dwong de scheids tot een korte afkoelingsperiode. Na een aantal minuten werd de wedstrijd hervat en ging SVN door waarmee het de gehele wedstrijd al bezig was, namelijk gewoon lekker voetballen.  Een schot van Mark Steinen kon door de keeper van Caesar alleen maar naar de zijkant worden afgeweerd. Daar stond echter Martijn Smeets klaar om zijn elfde van het seizoen binnen te schieten. Een paar minuten later deed Michael van Mouche ook nog een duit in het zakje. Op bekwame wijze maakt hij 3-0 voor SVN. Bij de aanvoerder van Caesar was het kwik tot kookpunt gestegen en toen hij van Sean een lesje kreeg in bal afschermen, kon hij zich niet beheersen en schoffelde de SVN middenvelder brutaal onderuit. Met de gele kaart die hij daarop kreeg, kon hij in de spreekwoordelijke handjes knijpen.
Caesar was een van de moeilijke klif die omzeild moest worden en dat werd door de jongens prima gedaan. Wellicht kan de komende weken nog meer moois gebeuren.

SVN/Vossenberg 2 – Langeberg  2 4-0 (ruststand 1-0)

Het was koud langs de lijn….

Scoreverloop:  35e min. 1-0 Patrick L’Espoir rust; 75e min. 2-0 Kevin Werker, 83e min. 3-0 Patrick L’Espoir, 88e min. 4-0 Rick Schmitz

Opstelling SVN : Doel: Maarten Schoffelen. Verdediging: Thawat Bock , Sven Meijers, Roel Hermans, Kevin Werker; Middenveld: Patrick L’Espoir, Sefa Sarigöz, Bjorn Latten (25e min Bas Ortmans),  Mark Steinen Aanval: Martijn Smeets (60e minuut Tom Van Houtem), Rick Schmitz.
gele kaart: niemand

Ja, het was inderdaad weer een jasje kouder dan vorige week. En aangezien er nog geen dug-outs zijn op het derde speelveld (gemeente, waar zijn de dug-outs die jullie hebben afgebroken???) was het vandaag dan maar behelpen geblazen met dekens, mutsen en warme jassen. Wat nog ontbrak was warme chocomel met een toefje slagroom. Misschien dat dit laatste door de spelers erop werd gezet vandaag.
Wat nog in de herinnering is blijven hangen van de heenwedstrijd tegen Langeberg is dat de tegenstander destijds met de drie punten aan de haal ging, terwijl dat eigenlijk andersom had moeten zijn. Dat was ook de visie van de trainer van het eerste team van Langeberg, Math Schaepkens. Daar koop je echter weinig voor. Na die eerste drie ongelukkige wedstrijden ging het gelukkig crescendo met het tweede. Van de daaropvolgende zeven wedstrijden werden er liefst zes gewonnen, en meestal met overtuigende cijfers. Daar koop je echter weinig voor als je de eerstvolgende wedstrijd nog niet gespeeld hebt. Resultaten uit het verleden bieden zoals gezegd geen garantie voor de toekomst.
Het was dus dubbel opletten vandaag. De drie punten moesten in Nieuwenhagen blijven om de aansluiting met de top niet te verliezen. Dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan, aangezien de eerste wedstrijd op het kunstgras niet goed verliep: verlies in de bekerwedstrijd tegen KVC Oranje.

SVN 2 maakte vanaf het begin meteen duidelijk wat de bedoeling was. Langeberg werd onder druk gezet en met goed combinatie- en positiespel werd de tegenstander weinig kans gegeven om zelf zijn spel te ontplooien. In de eerste tien minuten had Mark Steinen al twee maal geprobeerd de  doelman van Langeberg in verlegenheid te brengen, maar zijn schoten misten precisie. Die ontbrekende precisie was überhaupt het verhaal van de eerste helft. Als het met rust 4-0 had gestaan, was dit nog niet eens geflatteerd te noemen. Patrick L’Espoir, Rick Schmitz, Sefa Sarigöz, Bas Ortmans (in het veld gekomen voor de geblesseerde Bjorn Latten) en wellicht nog deze of gene, kregen goede mogelijkheden maar hun vizier stond niet zuiver. En wanneer het wel leek te lukken, gooide de grensrechter roet in het eten. En als dat niet ging, was er altijd wel een speler op de lijn of stak de lat een helpend handje toe. Eindelijk lukte het dan toch. Goed doorzetten van Roel Hermans en een slim steekpasje van diezelfde Roel naar Patrick stelde de laatstgenoemde in staat om na een dik half uur de 1-0 binnen te schieten. Een geplaatste bal in de lange hoek was de doelman nu te machtig. Daarna waren er nog kansen om het tweede doelpunt te scoren en de wedstrijd, zoals dat zo mooi heet, op slot te doen. Helaas lukte dat (nog) niet.

 

SVN/Vossenberg 2 – Hoensbroek 2 4-2 (ruststand 1-1)

Een zwaarbevochten maar verdiende overwinning

Scoreverloop:  8e min. 1-0 Michael van Mouche, 40e minuut 1-1 Hoensbroek; rust  55e min. 1-2 Hoensbroek 60e min. 2-2 Bas Ortmans, 70e  min. 3-2  Rick Schmitz, 85e 4-2 Rick Schmitz

Opstelling SVN : Doel: Maarten Schoffelen. Verdediging: Thawat Bock , Keevin Hille (70e minuut Sean Peters), Roel Hermans, Frank Hulsmans; Middenveld: Bjorn Latten, Sefa Sarigöz, Bas Ortmans, Mark Steinen (85e min. Sven Meijers),   Aanval: Christiaan Hochstenbach, Michael van Mouche (65e minuut Rick Schmitz).
gele kaart: Sean Peters; Hoensbroek 2x

Alweer was het voor de spelers een verrassing wie op zondagochtend in de kantine zou verschijnen. Er waren afmeldingen van Tom van Houtem (aan de ‘slinger’) en Martijn (nog steeds iets aan de hand). Verder gaven Sven en Rick aan alleen als het hoognodig is te zullen spelen. Bjorn Latten zou een helft kunnen spelen en moest zich dan bij het eerste melden. Christiaan zou helemaal niet met het tweede kunnen spelen. Hij moest zich ook melden bij SVN 1.
Maar een geluk bij een ongeluk was de afgelasting van het eerste bij SVME. Daardoor kon Bjorn de gehele wedstrijd spelen en werd Christiaan uit bed gebeld om zich toch nog bij het tweede te vervoegen. Michael van Mouche nam de spitsplaats van Rick over en Bas Ortmans werd op het middenveld geposteerd.
Gelukkig was er in het veld aanvankelijk weinig te merken van de omzettingen. SVN trok zoals alle voorgaande wedstrijden het initiatief meteen naar zich toe en legde Hoensbroek zijn wil op. Na amper 5 minuten werd alweer de eerste kans genoteerd. Een hoekschop werd door Christiaan net naast het doel verlengd. Drie minuten later was het dan wel raak. Mark Steinen trok met de bal naar binnen, passte op Bas, die op zijn beurt slim Michael vrij voor doel zette. Via de keeper verdween diens inzet in het doel, waarmee hij in het selecte gezelschap komt van spelers die bij de eerste wedstrijd op het tweede al meteen scoren. Mocht het ooit komen tot een eregalerij, dan zal Michaels foto deze beslist opfleuren….
Hoensbroek was tot dan toe nog niet gevaarlijk geweest en de eerste de beste kans kwam voort uit een foutief ingespeelde bal van Frank. Helaas was deze kans ook meteen raak: 1-1.  De eerste helft kwamen er niet veel kansen meer aan beide kanten en SVN moest de tweede helft uit een andere vaatje gaan tappen, wilde het de punten in Nieuwenhagen houden. Dat ging aanvankelijk ook wel goed, totdat een onnodige overtreding voor Hoensbroek een directe vrije trap opleverde. Of de muur was slecht geposteerd, of Maarten lette even niet op, maar de bal ging er vrij eenvoudig in. Plotseling was de wereld weer even op zijn kop gezet en kwamen herinneringen aan de eerste wedstrijden naar boven: goed spelen, veel kansen, maar niet de drie punten. Dit tweede team is echter gegroeid de afgelopen maanden en bleef gewoon rustig voetballen. In no time had Bas Ortmans al gezorgd voor de verdiende gelijkmaker: 2-2.
Tot overmaat van ramp viel Keevin Hille uit met een stevige blessure en moest er weer behoorlijk geschoven worden. Intussen was Rick in het veld gekomen voor Michael en had Sean de plaats ingenomen van de geblesseerde Keevin (enkel verzwikt). Het werd duidelijk dat Hoensbroek het beste al gegeven had en dat SVN de bovenliggende partij was. Door een goede actie van Rick, wegdraaien bij de tegenstander, en met een beetje geluk verdween de bal in het doel van Hoensbroek. Eindelijk weer een voorsprong en volledig verdiend. Een paar minuten later werkt Christiaan zich door de verdediging en plaatste de bal in het doel. De grensrechter vlagde echter en naar hij beweerde dat de bal achter was geweest (?????). Dat zou dan op zijn minst een hoekschop zijn geweest, maar feit was dat de bal helemaal niet achter was geweest en Christiaan een zuiver doelpunt had gescoord. Maar niet getreurd, we hebben nog altijd onzer aanvallers en vlak voor tijd werd uit een mooie aanval (diepe bal op Sean, breed op Rick) de 4-2 gescoord. Vijf minuten voor tijd meende de nummer 10 van Hoensbroek nog nodig zijn elleboog in de ribben van Mark te moeten planten terwijl de bal al weg was. Een geluk voor hem dat de scheidsrechter dat niet had gezien, want een wedstrijdje of … had hem dat wel gekost.
Het was al met al een zwaarbevochten overwinning maar als je op deze manier terug komt in de wedstrijd verdien je de punten. Waar hadden we gestaan als we in de eerste wedstrijden niet zo veel pech hadden gehad???

  

 

SVN/Vossenberg 2 – Brevendia 2 5-0 (ruststand 4-0)

Alweer een verdiende en mooie overwinning voor het tweede team

Scoreverloop:  3 min. 1-0 Frank Hulsmans, 6e minuut 2-0 Sefa Sarigöz, 32e minuut 3-0 Rick Schmitz, 40e minuut 4-0 Christiaan Hochstenbach  rust, 55e minuut Rick Schmitz 5-0

Opstelling SVN : Doel: Maarten Schoffelen. Verdediging: Thawat Bock , Sven Meijers, Roel Hermans, Frank Hulsmans; Middenveld: Keevin Hille, Sefa Sarigöz, Bjorn Latten (70e minuut Sean Peters),  Patrick L’Espoir (45e minuut Tom Van Houtem),  Aanval: Christiaan Hochstenbach (45e minuut Mark Steinen), Rick Schmitz.
gele kaart: Keevin Hille

Het is al vaker gezegd. Een overwinning heeft weinig, althans minder, waarde als er een nederlaag op volgt. De overwinning vorige week bij koploper UOW was belangrijk, maar zou verbleken als vandaag geknoeid zou worden tegen Brevendia. Ook dit is weer een tegenstander waartegen wellicht ooit een jeugdteam van SVN zal hebben gespeeld. Voor de senioren is het een onbeschreven blad.  En ze zullen niet voor niets de vijfde plek op de ranglijst innemen. Een gewaarschuwd mens telt voor twee, en dat geldt zeker voor voetballers. Daarom moest alle concentratie gebruikt worden om tegen Brevendia een goed resultaat neer te zetten.
Het verhaal wordt een beetje eentonig; alweer een ander elftal in het veld. Dat is natuurlijk de uitdaging maar ook de charme van een tweede team. De basis is echter stevig en zolang de Mexicaanse griep niet toeslaat, kan dit elftal voor elke tegenstander  een beproeving betekenen.
Al vrij snel bleek dat SVN weinig wilde weggeven en met name in de eerste helft liep Brevendia voortdurend achter de feiten aan. De groenwitten kregen geen enkele kans om een aanval op te bouwen en bij balbezit werd met snel combinatiespel de verdedigingslinie van Brevendia opgezocht. De Stramproyse spits die halverwege de eerste helft met de bal aan de voet in de SVN verdediging liep en wanhopig constateerde dat er geen groen te bekennen was in zijn buurt – behalve dan het gras – was typerend voor het spelbeeld in de eerste helft. SVN heerste op alle fronten! Met name Sefa Sarigöz strooide de eerste helft met slimme passes en stofzuiger Keevin achter hem zorgde ervoor dat hij de ene na de andere bal in de voeten kreeg gespeeld.
De eerste de beste kans was ook voor Sefa die op rechts goed doorkwam en de keeper tot een redding dwong. De daarop volgende hoekschop werd door Frank Hulsmans onberispelijk binnengekopt, met als gevolg een trotse vader langs de lijn. Een paar minuten later zorgde storend werk van Rick ervoor dat Sefa de bal in zijn  voeten kreeg gespeeld door de tegenstander en de 2-0 was een feit. Toen Christiaan Hochstenbach een counter koeltjes afwerkte en de 3-0 aantekende, was de wedstrijd in feite al gespeeld.  Rick strooide nog wat zout in de wonde van Brevendia door vlak voor rust de 4-0 binnen te tikken.
Na de pauze werden volgens afspraak Patrick L´Espoir en Christiaan vervangen (door Mark Steinen en Tom van Houtem). Het niveau van de eerste helft werd niet meer behaald, al lag dat niet aan de wissels, maar aan het iets fellere Brevendia, dat af en toe de grenzen opzocht van het toelaatbare. SVN geloofde het wel en de wedstrijd zou als een nachtkaars zijn uitgegaan als niet de SVN-ers af en toe voor het vijandige doel verschenen. Aan de andere kant lieten Thawat, Sven, Frank en Roel werkelijk niets door en als er al een bal doorkwam, dan stond Maarten gewoon zijn mannetje.  De scheidsrechter verzuimde bij de ruime voorsprong een paar maal de bal op de stip te leggen (o.a. bij een goede actie van Bjorn) maar bij een overtreding op Rick kon de leidsman niets anders doen dan een strafschop toe te kennen. Tom van Houtem ontfermde zich over de bal en …….. miste helaas. Een minuut later schoot hij tegen de paal en wacht hij dus nog steeds op zijn eerste doelpunt van dit seizoen. Tussendoor had Rick nog de 5-0 op het scorebord gezet en had Sean de plaats ingenomen van Bjorn. In de stand kwam echter geen verandering meer en SVN2 kon de vierde overwinning op rij bijschrijven, met 4x een ´clean sheet´ voor Maarten.

  

UOW’02 2 – SVN/Vossenberg 2  0-5 (ruststand 0-2) 01-11-2009

Wie had dat gedacht: kwartetten met Christiaan

Scoreverloop: 15e   min.: 0-1 Christiaan Hochstenbach; 30e min. 0-2 Christiaan Hochstenbach;  rust 55e min. 0-3 Christiaan Hochstenbach, 60e min. 0-4 Roel Hermans, 80e min. 0-5 Christiaan Hochstenbach
gele kaarten SVN: geen

Opstelling SVN
Doel: Maarten Schoffelen. Verdediging: Stéphan Schiffer, Sven Meijers, Roel Hermans, Kevin Werker, Middenveld: Bas Ortmans, Mark Steinen, Bjorn Latten (45e minuut Tom van Houtem), Keevin Hille, Aanval: Rick Schmitz (70e minuut Martijn Smeets), Christiaan Hochstenbach.

De wedstrijd van UOW tegen SVN stond natuurlijk  al in augustus vol in de volgspot, toen de wedstrijdschema’s bekend werden gemaakt. Een onvervalste derby tussen twee verenigingen die 3 kilometer van elkaar liggen en waarvan de meeste spelers elkaar kennen en in de discotheek ontmoeten. En dan wil je natuurlijk niet verliezen.

De voortekenen waren aan SVN-kant niet zo gunstig. Liefst drie spelers konden vanwege de griep niet aan de wedstrijd deelnemen en keeper Maarten stond meer ziek dan gezond in het doel. Althans, daar leek het wel op. Gelukkig beschikt SVN over een goede lichting A-spelers en konden Stephan Schiffer, Kevin Werker en  Bas Ortmans uithelpen. Wie niet beter wist, zou zeggen dat deze spelers volwaardige senioren zijn. Op een uitstekende manier vervulden ze hun taken en, wat nog belangrijker is, ze deden dit met plezier omdat ze het voetballen op het tweede team een uitdaging vinden.
SVN liet vanaf de eerste minuut zien dat het niet gekomen was om verstoppertje te spelen.  Fel op de bal spelend werd UOW onder druk gezet en werd de ene na de andere aanval op poten gezet. Het spitsenduo Christiaan Hochstenbach en Rick Schmitz was een voortdurende plaag voor de verdediging van UOW en het  middenveld (met een felle Mark Steinen aan de linkerkant en twee Sefa en Bas als technici centraal) domineerde vanaf de eerste minuut. Vaag Bjorn Latten eraan toe en al snel is duidelijk waarom dit middenveld de tegenstander zijn wil oplegde. De achterhoede lieten letterlijk in de eerste helft geen enkele aanval toe (op die ene keer na waarbij Sven zijn “Frank de Boertje” had). Het is tekenend dat Maarten nagenoeg niets te doen heeft gehad in de eerste helft, maar ook niet in de tweede.
Rick Schmitz scoorde deze wedstrijd niet, maar maakte het wel mogelijk dat Christiaan zich vandaag eens lekker kon uitleven. Na 25 minuten soleerde hij op de achterlijn en een slimme voorzet op de tweede paal werd door Christiaan prima binnengekopt. De 1-0 voorsprong was daarmee een feit. Een tiental minuten later ging Rick goed door op een diepe bal waarbij de doelman en laatste man opzichtig in de fout gingen. De terugspringende bal kwam bij Christiaan voor de voeten, die vervolgens de 2-0 aantekende. Deze tussenstand zorgde ervoor dat de kopjes bij UOW als voor de rust erbij hingen als snijbloemen in een vaas zonder water. En het hoofd van Bjorn Latten deed pijn na een overtreding in de eerste helft. Hij werd in de rust vervangen door Tom van Houtem.
Na rust is het natuurlijk altijd oppassen met een tegenstander die voor zijn laatste kans vecht (althans in deze wedstrijd), maar de SVN-ers drukten meteen weer hun stempel op de wedstrijd en na een vijftiental minuten in de tweede helft trapte Christiaan op onnavolgbare wijze de 3-0 voorsprong binnen. Op dat moment was het verzet van UOW gebroken en de wedstrijd gespeeld.  Roel Hermans deed nog een duit in het zakje door met een bekeken geplaatst schot de vierde treffer te scoren. De 5-0 van Christiaan na een bekeken pass van Martijn (ingevallen voor Rick) strooide nog wat meer zout in de wonde van UOW. Toen de scheidsrechter floot voor het einde waren vriend en vijand het met elkaar eens. De overwinning van SVN was verdiend en nog niet eens geflatteerd.  De spelers van UOW zullen hun wonden likken en in de return zeker uit een ander vaatje tappen. SVN 2 echter maakt vastbesloten stappen richting toppositie. Dat belooft nog wat voor de competitie….

 

 

Zwart Wit ’19 2 – SVN/Vossenberg 2    0-4 (rust 0-1)  25-10-2009

Leuke, rustige pot en een regelmatige overwinning

Scoreverloop:  15 min. 0-1 Rick Schmitz, rust, 50e minuut Rick Schmitz 0-2, 60e minuut Rick Schmitz 0-3, 70e minuut 0-4 Mark Steinen

Opstelling SVN : Doel: Kaïn Bours. Verdediging: Tom Van Houtem, Sven Meijers, Frank Hülsmans, Roel Hermans, Keevin Hille. Middenveld: Sefa Sarigöz, Bas Ortmans  (70e min. Tom Coerver). Aanval: Sean Peters (65e  min. Mark Steinen) Rick Schmitz,

Ja, zo heet dat, een regelmatige overwinning. Dat betekent dat een hoger geklasseerd  team een verwachte zege behaald tegen een team dat lager geklasseerd is. Eigenlijk kun je dan alleen maar verliezen, zoals het eerste elftal dezelfde middag zou doen bij Lindenheuvel. Maar wat het tweede liet zien, was bij vlagen goed voetbal met een, het moet gezegd worden, uitstekende Rick Schmitz.
De voortekenen waren wederom niet al te gunstig. Maarten afwezig i.v.m. vakantie, Thawat wegens persoonlijke redenen, Martijn met een gebroken middenhandsbeentje naast de kant en Mark Steinen op de bank wegens ziekte. Gelukkig kunnen we bij SVN putten uit een goede verzameling A-spelers en waren Kaïn Bours en Tom van Haandel bereid om uit te helpen. Al met al stond er toch weer een behoorlijk elftal binnen de lijnen waarbij Bas Ortmans en Sean Peters speelden alsof ze nog nooit op een ander team hadden gespeeld.
Je bent geneigd om bij een saaie wedstrijd al snel je gedachten af te laten dwalen in de mooie omgeving van Eijs of te genieten van de ouderwetse stoomtreinen die af en aan schijnen te rijden langs de heuvels. Gelukkig hadden de spelers hun gedachten bij de wedstrijd en werd Zwart Wit vanaf het eerste fluitsignaal goed vastgezet. Het veld was behoorlijk glad door de nachtelijke regenbuien en dat was in het voordeel van de overwegend lichtvoetige SVN-ers.  Het is tekenend dat de enige kans die Zwart Wit in de eerste helft kreeg het volgde op een duidelijke overtreding die de scheidsrechter echter verzuimde te bestraffen. Kaïn voorkwam samen met de verdediging echter een tegentreffer. Voor het overige was het SVN dat de klok sloeg. Een vroeg doelpunt van Rick vond geen genade in de ogen van de grensrechter en dit werd dan ook (terecht?) afgekeurd. Maar SVN ging onverstoorbaar verder en de meeste tijd bevonden de spelers zich dan ook op één helft, namelijk die van Zwart Wit. Er werd fel gestoord en met het balbezit werd zorgvuldig omgegaan. Een poeier van Tom van Haandel werd prachtig gekeerd door de keeper en een schot van Sean belandde op de bovenkant van de lat. Na een kwartier werd Rick diep gestuurd en liet hij de doelman met een laag schot in de korte hoek kansloos: 0-1. Dat het tot de rust 0-1 bleef, lag meer aan het onzuivere vizier van de SVN –spelers dan aan de verdedigende kwaliteiten van Zwart Wit. Al moet gezegd worden dat deze het met faire middelen probeerden. Het was dan ook zeker geen onsportieve wedstrijd.
In de rust werd gewezen op het verschil in lengte tussen beide teams. Het had dan ook geen zin om hoge voorzetten te geven op aanvallers die een stuk kleiner waren dan de verdedigers. Daarom werd de spelers op het hart gedrukt om de tweede helft de combinatie over de grond te zoeken, ook in de 16-meter. De eerste kans was echter voor Zwart Wit. Het felle verdedigen van Tom van Houtem werd door de scheidsrechter beoordeeld als té fel. De directe vrije trap werd door Kaïn Bours prachtig uit het doel geweerd.
Een paar minuten later was het dan toch 0-2. Rick Schmitz werd rond de 16 aangespeeld, nam de bal mee naar zijn sterke rechtervoet en schoot laag binnen. Tien minuten later kon Tom van Haandel een mooie voorzet niet binnenkoppen. Naar verluidt zou dit te wijten zijn geweest aan de gel… Een combinatie tussen Bas, Sefa en Rick (allemaal laag over de grond) werd door de laatste met zijn linkervoet (!) mooi in de rechterbovenhoek binnengeprikt. Tussendoor gaf de verdediging met Sven en Frank helemaal niets meer weg en kon Roel Hermans zelfs mee gaan aanvallen. Daarnaast  vormden Keevin en Sefa op het middenveld een prima koppel, waar het tweede nog veel plezier aan kan beleven.
De trainer wisselde beide A-spelers, die een puike wedstrijd speelden,  om niet onnodig risico’s te lopen (let wel: het was een sportieve wedstrijd). Mark Steinen maakte als eerste wissel (voor Sean) zijn opwachting. Blijkbaar heeft hij goed opgelet, want na een paar minuten schoot hij, aangespeeld door Bas, fraai de 4-0 binnen. Daarna kwam Tom Coerver in het veld voor Bas Ortmans en in de resterende tijd was hij behoorlijk actief. Hij miste op een haar na een voorzet met zijn hoofd en in de 80e minuut was hij niet koelbloedig genoeg alleen voor de keeper. Roel Hermans plaatste nog een schot over het doel waarna de scheidsrechter het, iets te vroeg, tijd vond om voor het einde van deze, toch wel aardige wedstrijd te fluiten.

SVN/Vossenberg 2 – Heidebloem 2   7-0 (ruststand 3-0)
18 oktober 2009

Van een leien dakje.

 

Scoreverloop:  3 min. 1-0 Martijn Smeets, 6e minuut 2-0 Marc Röhle, 32e minuut 3-0 Marc Röhle,  rust, 50e minuut Martijn Smeets 4-0, 55e minuut Rick Schmitz 5-0, 58e minuut 6-0 Patrick L’Espoir, 80e minuut 7-0 Martijn Smeets

Opstelling SVN : Doel: Erik Weinhold. Verdediging: Thawat Bock , Sven Meijers, Roel Hermans, Keevin Hille (60e minuut Roel Hermans). Middenveld: Peter Reumkens, Sefa Sarigöz, Mark Steinen,  Patrick L’Espoir (65e minuut Tom Van Houtem),  Aanval: Marc Röhle (45e minuut Rick Schmitz), Martijn Smeets.

De kater was er natuurlijk wel na de nederlaag tegen BSV Limburgia vorige week. Zeker toen vervolgens bleek dat de koplopers ook verloren hadden.  Er moest in ieder geval vandaag uit een ander vaatje worden getapt. Door het doorschuiven van een aantal spelers was de opstelling nog maar op vier posities dezelfde als die van vorige week. Tel de afwezigheid van Frank (studie) en Maarten (ruilen met Erik) er nog bij en het is duidelijk dat er een totaal ander team stond. Niet alleen qua posities, maar zeker qua instelling. Het was een verademing om te zien dat iedereen, tot en met de reservespelers, er veel zin in had. Dat leidde tot een vermakelijke wedstrijd van SVN-kant en uiteindelijk tot een meer dan verdiende overwinning, die zeker niet te hoog uitviel.
In de derde minuut was het al raak. Sven stuurde een diepe bal op Martijn, die van dichtbij de keeper kansloos liet: 1-0. In de 6e minuut was de eer aan Marc Röhlen, die een indirecte vrije trap bekwaam laag en hard binnenschoot.  Een half uur ver in de eerste helft moesten de toeschouwers constateren dat Heidebloem nog geen enkele kans heeft gehad! Dat had uiteraard te maken met de agressie waarmee SVN speelde. Een gedreven Peter Reumkens zweepte het middenveld op en The Bank of England werd gevormd door Sven, Keevin en Thawat. Voeg daarbij een degelijk Tom van  Haandel en het was als snel duidelijk waarom Heidebloem geen enkele kans kreeg. SVN daarentegen wel, want na een dik half uur, om precies te zijn in de 32e minuut,  maakte Marc Röhlen op aangeven van Sefa de 3-0. Een minuut later raakte Martijn Smeets de paal en vlak voor rust deden Sefa en Mark Steinen dat nog een dunnetjes over.  Met een 3-0 ruststand werd de thee gedronken en maakte Marc Röhle volgens afspraak plaats voor Rick Schmitz.  Deze Rick deed de tweede helft behoorlijk van zich spreken. Allereerst stelde hij Martijn in staat om meteen na rust de 4-0 aan te tekenen. Daarna hield hij de eer aan zichzelf en scoorde in twee etappes de 5-0. Martijn, ook niet vies van voorbereidend werk, stelde Patrick in staat om 6-0 te scoren, zij het na aan “1-2” met de doelman van Heidebloem.  Rick mikte vervolgens nog eens op de kruising en een kwartier voor tijd was er een kans voor Tom van Houtem, ingevallen voor Keevin Hille. Martijn Smeets zette het slotakkoord met de 7-0, al moet gezegd worden dat Tom van Houtem nog een gevaarlijk schot+stuit produceerde.
7-0 tegen de nummer 3 van de ranglijst en dat was nog niet eens geflatteerd. Dan wordt de nederlaag tegen BSV Limburgia een week eerder eigenlijk nog een beetje zuurder. De eerstvolgende twee competitiewedstrijden worden gespeeld tegen twee koplopers. En als daar 6 punten uit worden gehaald, wordt het nog een leuke competitie!!

BSV Limburgia 2 – SVN/Vossenberg 2 2-1 (ruststand 1-1)
11-10-2009

Het is Sinterklaas: cadeautjes uitpakken!!

Scoreverloop: 15e  min.: 1-0 BSV Limburgia;  45e min. 1-1 Martijn Smeets; rust; 60e minuut 2-1 BSV
gele kaarten: geen

Opstelling SVN
Doel: Maarten Schoffelen. Verdediging: Thawat Bock, Sven Meijers, Roel Hermans (60e min. Tom van Houtem), Frank Hulsmans (65e min. Keevin Hillen) Middenveld: Sefa Sarigöz, Mark Steinen, Leroy van Delft. Aanval: Rick Schmitz, Christiaan Hochstenbach, Martijn Smeets.

Het leek inderdaad wel Sinterklaas in het sportpark van BSV Limburgia in Brunssum.  Alleen wel een erg vroege versie. Misschien dacht het tweede met het oog op de stand van de ranglijst dat een daad van burenhulp vroeger of later nog te pas kon komen. Anders kan de matige prestatie van vandaag niet uitgelegd worden. Toegegeven, nu was iedereen op tijd bij SVN aanwezig en kon men op tijd vertrekken. Met de nieuwe leider Tom Coerver is de technische staf wel erg goed bezet. Hij heeft ook toegezegd de kleren mee te nemen om uit te helpen in noodsituaties. Met de Mexicaanse griep in het verschiet zal dat geen overbodige luxe zijn.
Nu maar naar de wedstrijd. Vanaf het begin was duidelijk dat SVN als team voetballend meer in zijn mars had dan BSV Limburgia. Dat werd door de gastgevers gecompenseerd met een dosis gezonde inzet. Het begin was toch voor SVN, dat na 5 minuten bijna een kopie van het doelpunt van Ron Vlaar in een bekerwedstrijd onlangs maakte:  Leroy van Delft, na vier wedstrijden schorsing acterend in het tweede team, nam vanaf 50 meter (!) de bal vol op zijn pantoffel. Hij had gezien dat de keeper te ver voor zijn doel stond maar miste dat op een haartje. Blijkbaar schrok iedereen hiervan, want al snel was het afgelopen met het goede voetbal. In de 15e minuut liepen een paar spelers uit de dekking of vergaten om te schakelen bij balverlies. Het gevolg was de 1-0 voor BSV, maar wel duidelijk uit buitenspelpositie gescoord. De scheidsrechter meende het echter goed gezien te hebben…..op zo’n 40 meter afstand. Dat was cadeautje nr. 1, gegeven door scheids en SVN in solidariteit. Een kwartier later werd de eerste goede aanval van SVN uitgevoerd , door Rick afgesloten met een schot over het doel. Het bleef echter hommeles. De spitsen waren moeilijk bereikbaar en vergaten te kaatsen als ze aangespeeld werden, in het middenveld waren een aantal spelers duidelijk niet in hun goede doen en zo hier en daar was ook duidelijk te zien dat deze of gene niet echt fit uit de zaterdagnacht was e de schoen past, trekke hem aan. Toch was er nog de onverwachte 1-1 voor SVN. Nu liepen de keeper en laatste man van BSV Limburgia elkaar voor de voeten en kon een attente Martijn met een bekeken lob de gelijkmaker aantekenen. Dat was cadeautje nummer 2.
Maar goed, met wat goede wil moest de tweede helft beterschap brengen. Een speler van BSV zei bij het betreden van het veld dat ze eindelijk de scheidsrechter eens mee hadden. Dat mag wel, maar bijgevolg had SVN hem flink tegen. En waarom, mag Joost weten.
Het betere voetbal kwam inderdaad in de tweede helft en BSV Limburgia werd steeds vaker met de rug tegen de muur gezet. Toen kwam echter het oude euvel, namelijk het niet benutten van kansen. Met wat meer dadendrang en ook geluk had het gemakkelijk 4-1 of 5-1 voor SVN kunnen staan. Maar zoals zo vaak gebeurt het tegenovergestelde. BSV mocht eerst na een overduidelijke handsbal toch doorvoetballen en produceerde een hoge bal in de doelmond.  Maarten liet de bal over zich heen stuiteren en een SVN verdediger bracht redding op de lijn. Nadat de bal weer bij Maarten terecht was gekomen, was de voortzetting te gehaast. Weer balverlies en uiteindelijk werd de bal voor doel gebracht en , het moet gezegd worden, met een prachtige volley was de 2-1 een feit. En ook cadeautje nummer 3. Daarna ging de stormloop op het BSV doel verder en met meer geluk dan wijsheid van BSV en onkunde van SVN-kant  bleef de 2-1 op het scorebord. En als dat niet hielp, dan was er nog altijd de scheidsrechter. Een duidelijke overtreding op Rick (van achteren neersabelen) werd “beloond” met een indirecte vrije trap wegens obstructie!? Als je dan ook nog de muur op 6 meter zet en te vroeg laat inlopen, blijft er van het voordeel van de aanvallende partij weinig over. Uiteindelijk kregen de Brunsummers duidelijk te veel en SVN te weinig. Het is blijkbaar de ‘story of this year’, want eerder presteerden Caesar en DESM het ook al om punten te  ‘stelen’. Maar ja,dan moet de instelling vanaf het begin goed zijn en iedereen fit zijn!! Dan kan dit team aan de top meedraaien. Nu moet de instelling tegen Heidebloem a.s. zondag dubbel en dik in orde zijn. De jongens zijn gewaarschuwd.

RKVB 2 - SVN/Vossenberg 2  2-6 (ruststand 1-4) 27september 2009

Als dat in het begin fout was gegaan…

Scoreverloop: 15e minuut 0-1 Sefa Sarigöz; 17e minuut 0-2 Rick Schmitz 0-2; 25e minuut RKVB 1-2; 30e minuut 1-3 Martijn Smeets; 40e minuut 1-4 Rick Schmitz; rust;  55e minuut 1-5 Martijn Smeets; 60e minuut 2-5 RKVB; 80e minuut 2-6 Tom Coerver

Noot van de schrijver.
Van het onderstaande verslag waren de aantekeningen aanvankelijk zoek. Deze zijn pas later (eind november) weer opgedoken. Ondanks dat herinneringen vervagen en misschien alles wat rooskleuriger maken, meende ik er toch goed aan te doen alsnog een verslag te maken (HS).

RKVB uit betekende voor het tweede elftal dat er een tegenstander te wachten stond waar niets van bekend was. De meesten van ons wisten zelfs niet waar Baexem (want daar zijn ze thuis) lag. Aan het weer kon het niet liggen want het was een prachtige ‘Indian summer’ dag. En Baexem is een rustig dorpje iets ten noordwesten van Roermond.
Tom Hoogervorst kwam terug van een blessure en moest de gelederen versterken aan de linkerkant. Of hij het een hele wedstrijd zou uithouden, was nog de vraag. Het was in ieder geval wel duidelijk dat hij nog last had van zijn blessure. Verder was Stéphan Schiffer de man op de bank voor de rechterkant , en drukten Tom & Tom samen met Hennie ook het hout van de reserves. Drie Tom’s in het veld kan ook de sterkste tegenstander niet meer aan…
Baexem kwam sterk uit de startblokken en in de 8e minuut  mocht hun spits ongehinderd doorlopen en, gelukkig voor SVN, de kwaliteit van de paal testen (met de bal uiteraard). Amper twee minuten later  weer een dikke kans door slecht verdedigen.  Gelukkig bleef ook SVN aanvallend voetballen, het was zeker in de eerste helft een open wedstrijd,  en na een kwartier kwam de op dat moment niet verwachte 1-0 voorsprong op het bord. Rick Schmitz veroverde de bal en legde breed op Sefa Sarigöz, die met een schot via de paal de doelman kanslos liet. Vervolgens hield Rick de eer aan zichzelf toen hij twee minuten later met een schot de 0-2 liet aantekenen. Weer drie minuten was het door diezelfde Rick bijna 0-3 geworden, maar dat zou op dat moment iets te veel van het goede zijn geweest.
Om de spanning wat terug te brengen in de wedstrijd hielp de SVN verdediging RKVB een handje door de bal zelf in de voeten van de spits te spelen. Dit was dan een kansje dat hij niet kon laten liggen en plotseling was het nog maar 1-2. Gelukkig bleef SVN gewoon doorvoetballen en een mooie combinatie tussen Roel Hermans, Rick Schmitz en Martijn Smeets werd door de laatste afgerond: 1-3. Pal voor rust ving Rick Schmitz een foutief weggewerkte bal  van de doelman op en schoot fraai van zo’n 25 meter de 1-4 ruststand binnen, hoewel er nog kansen waren voor Rick, Martijn en Mark Steinen om de stand nog duidelijker in Nieuwenhaags voordeel te bepalen.
Na rust was er eigenlijk geen sprake meer van een wedstrijd. RKVB wilde misschien nog wel, maar kon echt niet meer en SVN geloofde het wel.  Er waren, helave legio kansen,  echter nog drie momenten die het vermelden waard zijn. In de 60e minuut brak Tom Hoogervorst op links door en legt de bal panklaar voor Martijn, die de 1-5 scoorde.  RKVB mocht, met behulp van de scheidsrechter, nog iets terug doen.  Een fraaie 1-2 tussen Martijn en Tom Coerver  stelde de laatstgenoemde in staat de 2-6 eindstand te bepalen.

 

SVN/Vossenberg 2 – Caesar 2 1-1 (ruststand 0-0) 20-09- 2009

Een festival van gemiste kansen.

Scoreverloop: 23e  min.: 1-0 Martijn Smeets rust 1-1: Caesar
gele kaarten: Caesar 2x; Thawat Bock

Opstelling SVN : Doel: Maarten Schoffelen. Verdediging: Thawat Bock (70e minuut Tom van Houtem), Sven Meijers, Roel Hermans, Frank Hulsmans. Middenveld: Sefa Sarigöz, Mark Steinen,  Sean Peters, Aanval: Rick Schmitz, Christiaan Hochstenbach (Tom Coerver 75e minuut), Martijn Smeets.

Het klinkt natuurlijk een beetje gek, maar wie de drie wedstrijden van het tweede heeft gezien, zal niet vreemd hebben opgekeken wanneer het team glansrijk aan kop had gestaan met 9 uit 3 en een doelsaldo van 15-2. De werkelijkheid is echter ontnuchterend. Het tweede heeft 2 schamele puntjes verzameld en het doelsaldo luidt 2-3. Dat staat echter in schril contrast met het dominante spel over grote delen van de wedstrijd en het aantal kansen dat gecreëerd wordt. Ondanks de afwezigheid van Jordi (buikgriep), een geblesseerde Tom Coerver en een vermoeide Tom van Houtem oogde het elftal fit en lieten de spelers bij vlagen prima voetbal zien.
Het opsommen van alle kansen vergt te veel van deze tekst, maar het zullen minimaal om en nabij de 10 zijn geweest, als het  niet 15 kansen waren. En dan hebben we het over echte kansen. Daarnaast waren er ook nog, op zijn Cruijffiaans gezegd, mogelijkheden te over.

De eerste kans was voor Mark Steinen, die van links op snelheid de zestienmeter binnendrong en laag inschoot. De keeper bracht redding met zijn voet. Vier minuten later was de beurt aan Martijn Smeets. In de 12e en 14e minuut waren er twee kopkansen voor Christiaan Hochstenbach en Frank Hulsmans. De laatste na een fraai genomen vrije trap van Sefa. In de 22e minuut was het dan toch raak. Een lage voorzet door Mark werd door Martijn bekwaam bij de eerste paal verlengd. Daarna volgden nog enkele kansen.
In de tweede helft was het beeld niet anders. Kans op kans volgde en Caesar kon alleen maar toezien hoe SVN het spel domineerde. De tweede goal bleef echter uit. Een prachtige lob van Sefa liet de keeper kansloos, maar belandde op de lat en een doelpunt van Mark werd wegens buitenspel afgekeurd. Voeg nog een paar kansen hierbij en het zal duidelijk zijn dat Caesar de handjes dicht kon knijpen met de 1-0 tussenstand. In de allerlaatste seconden van de wedstrijd gebeurde dan toch nog het onvermijdelijke. Een klutsbal belandde voor de voeten van een Caesarspeler en deze liet Maarten kansloos. Uiteraard waren de mannen uit Beek erg blij met dit onverwachte en onverdiende punt, maar als je de kansen niet benut, dan krijg je de deksel op de neus. Dat is een waarheid als een koe en dat bleek nu ook maar weer eens.

 

Langeberg2 - SVN/Vossenberg 2 1-0 (ruststand 0-0) 13-09-2009

En weer zit het niet mee…

Scoreverloop: 65e min.: 1-0 Langeberg
kaarten: Langeberg 2x; Tom van H., Mark, Frank, Rick, Thawat

Opstelling SVN : Doel: Erik Wijnholds. Verdediging: Tom van Houten, Sven Meijers, Roel Hermans, Frank Hulsmans. Middenveld: Thawat Bock,  Bjorn Latten (45e minuut Jordi Schiffelers), Mark Steinen,  Patrick L’Espoir (45e minuut Rick Schmitz) Aanval: Tom Coerver (65e minuut Sean Peters), Martijn Smeets.

Wie bovenaan leest dat er zeven gele kaarten zijn uitgedeeld, zal wellicht de conclusie trekken dat het een harde en vervelende wedstrijd is geweest. Maar niets is minder waar. De scheidsrechter had blijkbaar de bedoeling gehad om de wedstrijd in plaats van met wat flair en inzicht, te leiden met het gele kaartje. De twee teams speelden fair, soms hard, maar zeker niet onsportief. De scheids was blijkbaar van mening dat zijn aanwezigheid op het veld niet onopgemerkt mocht blijven. En dus: ga je irritant fluiten en onbenullige kaarten uitdelen.
Het is niet zo dat de scheids schuld had aan de 1-0 nederlaag. Zeker niet. Net als vorige DESM kreeg Langeberg ook nu met de 1-0 overwinning te veel van het goede. Met name de eerste helft domineerde SVN2 over lange perioden en waren een paar goede kansen hun deel.  Na rust bleek dat SVN de fittere ploeg was en had Langeberg steeds meer moeite de bal in de eigen gelederen te houden. Verschillende aanvallen, zowel over echts als ober links, rolden op het doel van Langeberg af, maar deels door onvermogen en deels door pech kon geen van de aanvallen in een doelpunt worden omgezet. De eerste de beste kans in de tweede helft voor Langeberg betekende meteen de 1-0. Daarna beperkte Langeberg zich alleen nog maar tot verdedigen en het ontregelen van het SVN spel. Helaas kregen ze daarbij de nodige hulp van de scheidsrechter….

 

SVN/Vossenberg 2 – DESM 2 1-1 (ruststand 0-1) 6-09-2009

Eigenlijk krijgt SVN 2 te weinig.

Scoreverloop: 30e min.: 0-1 DESM; 60e minuut Roel Hermans 1-1
kaarten: geen

Opstelling SVN : Doel: Maarten Schoffelen. Verdediging: Tom van Houten (55 minuut Thawat Bock), Sven Meijers, Roel Hermans. Middenveld: Jordi Schiffelers, Stan Gielkens , Peter Reumkens, Bjorn Latten (70ee minuut Mark Steinen). Niet ingevallen: Tom Coerver. minuut Frank Hulsmans) Aanval: Rick Schmitz, Martijn Smeets, Christiaan Hochstenbach (45

Het was uiteraard een spannende ochtend. Weer terug in de tweede klasse en meteen een thuiswedstrijd tegen een onbekende tegenstander. Internet biedt dan wel enig soelaas, maar veel wijzer word je er ook niet van als je leest dat DESM2 met 2-0 heeft gewonnen van Cranendonck 2. De voorbereiding is door de lange maar vooral late schoolvakantie vrij ongunstig verlopen. Dat geldt in zekere zin ook voor DESM. Daarnaast is het met het trainen op de velden van SVN door de aanleg van het kunstgrasveld en het trainingsveld behelpen. Met dat euvel heeft DESM zeker niet te kampen.
Al met al stonden er 15 spelers te trappelen van ongeduld om te beginnen met de competitie. Dat was in de eerste helft goed merkbaar. Het team liep over van goede wil, maar kon dat niet altijd in vlekkeloos voetbal omzetten. Drie spelers van de selectie zijn voor deze wedstrijd aan het tweede team toegevoegd en startten vanuit de basis. Dat heeft uiteraard weer wat omzettingen tot gevolg. En het moet gezegd worden: het tweede team schikt zich hierin zonder morren, hetgeen duidt op een prima teamspirit. Dat leidde in ieder geval tot een wedstrijd waarin het tweede team duidelijk de beter voetballende was en over lange periodes op de helft van DESM speelde. De eerste kans kwam dan ook al snel. In de vijfde minuut kwam Martijn in goede scoringspositie maar kon de bal niet goed met de rechtervoet raken. In de 11 minuut liet de keeper een schot van Tom van Houten los en kon wederom Martijn niet profiteren met een kopbal. DESM werd vaak vastgezet op hun eigen helft en kwam niet echt aan aanvallen toe. Dat was mede de verdienste van Peter Reumkens, die een prima wedstrijd speelde en de spelers voor zich wakker hield. In de 30e minuut gebeurde dan toch datgene wat vaak gevreesd wordt. Door het uitblijven van de verlossende 1-0, kreeg het tweede pardoes de deksel op de neus. Door slordig uitverdedigen werd de tegenstander in staat via de spits 0-1 te scoren. Maarten Schoffelen zal vreemd hebben opgekeken, want het zo ongeveer de eerste keer dat hij een geel shirt in zijn buurt had gezien. Het was volkomen tegen de verhoudingen in, maar daar zal niemand van DESM op dat moment moeite mee hebben gehad.
In de tweede helft kwam Mark Steinen voor Christiaan Hochstenbach in de spits en kwam er wat meer beweging en bijgevolg gevaar op de helft van DESM. Diezelfde Mark had in de 55e minuut de 1-1 op zijn voet, maar de doelman van DESM werkte daarin niet mee en pareerde de inzet. In de 57 minuut gold hetzelfde voor een inzet van Martijn Smeets. Na een uur voetballen deed Roel Hermans precies datgene wat  de spitsen (vandaag in ieder geval) lieten afweten, namelijk scoren. Met een harde schuiver  van een meter of 20 liet hij de doelman van DESM kansloos. Het laatste half uur leverde nog voldoende kansen voor SVN (o.a. voor Rick Schmitz) al moet gezegd worden dat DESM bij een corner nog dichtbij de 1-2 was. Dat was echt te veel van het goede geweest. Als er één team was dat recht had op de overwinning dan was het wel SVN.